- > Nieuw
- > Aanbiedingen
- > Alfabetisch
Flink stel toppers van het afgelopen jaar en van eerder dit jaar nu tijdelijk in prijs teruggebracht. Zie de aanbiedingen pagina.
French Films – white orchid
|
Valerie June – pushin’ against a stone
|
Suit and Tie Johns – paul
|
Kurt Vile – wakin on a pretty daze
|
Suede – bloodsports |
Black Rebel Motorcycle Club – specter at the feast
|
James Hunter Six – minute by minute
|
Jesse Dee – on my mind/in my heart
|
John Denver Tribute: the music is you
|
|
Atoms For Peace – amok
|
David Bowie – the next day
|
Pignose Willy’s – who do you love
|
The Relatives – electric world
|
Unknown Mortal Orchestra – II
|
Ducktails – flower lane
|
Jake Bugg – s/t |
La La Lies – pretty tales & promises
|
Dum Dum Girls – end of daze
|
The Vaccines- come of age
|
The View – cheeky for a reason
|
Animal Collective – centipede hz
|
Tallest Man on Earth – there’s no leaving now
|
Angus Stone – broken brights |
Best Coast – only place
|
Beach House – bloom
|
Magnetic Fields – love at the bottom of the sea
|
Keaton Henson – dear
|
Shearwater – animal joy
|
Michael Kiwanuka – home again
|
Centro-Matic – candidate waltz
|
Alexi Murdoch – towards the sun
|
Bo-Keys – Got To Get Back
|
George Thorogood – 2120 South Michigan Ave.
|
Mooi tweede plaat van dit Finse gezelschap, en de eerste die hier ook wordt uitgebracht. Ze gooiden eerder dit jaar al hoge ogen op Eurosonic en maken de verwachtingen die we op basis daarvan hadden ruimschoots waar met White Orchid. Lekker compacte en catchy popliedjes met genoeg twang om spannend te blijven. Beetje new wave, beetje synthy, beetje scherp randje. Verantwoord voor een breed publiek. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Naast Black Keys lid begint Dan Auerbach zich blijkbaar steeds meer thuis te voelen in de rol van producer. Vorig jaar nog bij Reigning Sound, eerder dit jaar met groot succes bij Bombino en nu dus met deze zangeres. Beetje apart, iel stemmetje waar je even aan moet wennen en tegen moet kunnen. In eigen beheer bracht ze al drie platen uit, en een ep samen met de Old Crow Medicine Show, maar de productie van Auerbach zal de carrière wel een aardige boost geven. Haar stem zit wel wat tegen Tracy Chapman en Macy Gray aan. Behoorlijke folk/gospel/roots invloed hier. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Band uit Nijmegen met een prima in eigen beheer uitgegeven debuut lp. Lekkere mix van trashy bluesrock stomp met garage gevoel in de sound, productie en uitvoering. Prima gedaan. Zit ook wel wat shoegazery drone in de mix, vooral de vocalen. ‘psychedelic garage disco blues band’, zo doen ze zelf een poging het geheel te omschrijven. Alleen op lp, editie van 250 handgenummerde exemplaren. €15,00
Ooit begonnen als gitarist bij War on Drugs maar zo langzamerhand is hij die band boven het hoofd gegroeid met zijn solocarrière. Per plaat genereert hij meer persaandacht. Per plaat worden ze wat ons betreft ook een beetje vlakker en eentoniger. Maar de recensies worden als maar enthousiaster dus waarschijnlijk begrijpen wij er niets van. Van ons mag het allemaal net ietsje vaker een kleine beetje uit de bocht vliegen à la Freakshow. En dat doet het op Wakin On A Pretty Daze eigenlijk nergens. Vile legt zijn gitaartapijtjes overal neer, dan weer wat op de voorgrond, dan weer wat op de achtergrond. Onaangenaam is het niet. Echt opwindend ook niet helaas. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Ruim tien jaar na hun vorige eindelijk een nieuwe Suede plaat. En we moeten zeggen dat het ons helemaal niet tegenvalt. De glam bombast spat er nog steeds van af maar ze komen behoorlijk in de buurt van hun beste werk. Prima nummers ook. Het solowerk van Butler en Anderson kon ons niet overtuigen dus dit is weer een hele vooruitgang. De eerste goeie Suede van deze eeuw. Bij Allmusic verwoorden ze goed wat wij ook vinden: “They have constructed an elegantly lean, quietly forceful collection of songs that emphasize how Suede play ballads as if they're anthems and vice-versa. Where Head Music and A New Morning felt fractured and confused, Bloodsports is precise and purposeful”. Aangename en verrassende meevaller dus. €17,90
Eerste plaat van BRMC na de dood van de vader van de bassist, en hun geluidsman. Het bepaalt de sfeer van de hele plaat. ‘downtempo melancholia’ noemt de BBC het mooi. En ‘heavy with loss’. Volgens OOR heeft de band met deze plaat ‘het heilige vuur definitief hervonden’. Zelf horen wij dat nog niet helemaal. Het blijft ons net iets teveel hangen in dat downtempo en niet alle nummers vinden wij even sterk. Een plaat ook waarop de ‘mood’ en de teksten misschien ook wel van groter belang zijn. Hoe dan ook een plaat die voor het grootste deel aanmerkelijk minder furieus is dan een deel van het eerdere werk en misschien dat het wellicht juist daarom meer mensen aan zou kunnen spreken. €17,90 (ook op vinyl leverbaar)
The Hard Way uit 2008 was een heerlijke blanke soulplaat, eenvoudig, sfeervol en meeslepend. We zagen hem daarna een paar keer live en ook dat was bijzonder overtuigend. Minute By Minute is niet opgenomen met Liam Watson maar met iemand uit de Daptone stal en mist t.o.v. de vorige plaat wat ons betreft net een beetje die extra ‘bite’ die The Hard Way zo urgent maakte. Ook deze is niet slecht maar heeft een beetje de pech dat mensen als Nick Waterhouse het genre, blanke soul, naar een iets hoger en rauwer niveau getild hebben. Zijn stem blijft soul roepen, de muziek heeft deze keer een iets meer bluesy gevoel. Vinden wij net ietsje minder. Doet het waarschijnlijk beter naarmate het later op de avond wordt. €17,90
Wie erg te spreken is over de nieuwe James Hunter, zal ook deze tweede Jesse Dee kunnen waarderen. Heeft een beetje dezelfde laid back soulvolle bluesy sfeer. Denk ook een beetje aan een ouderwets swingende Van Morrison. Dee, jonge gast, smeert zijn soul vol met ferme lagen blues en jazz en zal het net als de laatste James Hunter plaat beter doen naarmate de avond vordert. €16,90
Ja, hij kan weer blijkbaar, getuige de mensen die meewerken aan deze tribute plaat voor John Denver. 
Project van Radiohead’s Thom Yorke, samen met oa Red Hot Chili Peppers’ Flea. 
Waarschijnlijk is het verschijnen van een nieuwe Bowie nog nooit zo’n grote media gebeurtenis geweest als bij The Next Day het geval was. Deze kwam dan ook wel erg plotseling en tamelijk overwacht uit de lucht vallen. Het eerste nummer dat vrijkwam, Where Are We Now, was ook wel vrij sterk. Een weemoedige terugblik op Bowie’s verleden als muzikant en mens. Dit smaakte wel naar meer. Helaas is de rest van The Next Day een stuk minder bijzonder. Zo is het openingsnummer, het titelnummer, een tamelijk nietszeggende en Bowie song, die over twee maanden weer volledig vergeten zal zijn in de rest van zijn oeuvre. Ook de rest van de plaat is een beetje een ratjetoe van van alles en nog wat, met maar een paar echt sterke nummers. Maar goed om Bowie in elk geval nog onder ons te hebben want een wereld zonder Bowie kunnen we ons eigenlijk niet zo goed voorstellen. €16,90 
Lekkere portie ongelooflijk smerige ‘hoodoo jungle blues’ op de debuutplaat van dit duo uit Haarlem. Niet echt uniek of vernieuwend maar wel verrekte goed gedaan. Flink overstuurd, zowel de vocalen als de mondharmonika. De hele sound is lekker in het rood. Lekker teruggrijpend op de wilde bluesmannen van vroeger zoals Dr Ross. Lekkere rompestompende drums ook. Halverwege ook nog een mooie Chess blues ballade. Goed gedaan. €14,90 (ook op vinyl leverbaar)
De tijd is er rijp voor: de herontdekking van oude soulacts die in 2013 niet veel anders doen dan wat ze in de jaren ’70 ook al deden. Zoals The Relatives, uit Texas, bijvoorbeeld. Geleid zoals het hoort door een Dominee, maken ze al muziek sinds die jaren ’70. Veel verder dan drie singles kwam het nooit en nadat de rerelease daarvan een paar jaar geleden redelijk succesvol was werd het in 2013 maar eens tijd voor een debuut lp! En een goeie is het geworden! Hele fijne mix van soul, funk, psychedelica en gospel. James Brown, Temptations, Sly Stone, Rare Earth. Maatschappijkritische teksten (‘Speak To Me (what’s wrong with America?’) die goed hadden gepast in blaxploitation films uit die tijd. Een deel van de muzikanten hier is afkomstig uit de band van Black Joe Lewis. 
Het debuut verkocht mondjesmaat maar werd wel degelijk opgepikt door mensen met een fijne neus. Maar met deze tweede breekt UMO door bij een breder publiek en duiken de smaakmakers in de media er bovenop. Dat debuut was een verzameling demos die Ruban Nielson min of meer voor zijn lol maakte, psych pop met veel samples er in verwerkt, en die toevallig bij Fat Possum terechtkwamen en die brachten het uit zoals ze het binnenkregen. Voor deze tweede heeft Nielson er serieuzer werk van gemaakt. Beter opgenomen vooral. Verder zit er wat meer funky jazz in de psychedelica. Af en toe is het bijna net Sly & The Family Stone, zoals in One At A Time. II moet het verder niet zo hebben van briljante composities maar vooral van het overkoepelende sfeertje. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Project van Real Estate man Matt Mondanile. Ongelooflijk middle of the road, we moeten denken aan dingen als Prefab Sprout. Verschil tussen deze nieuwe Ducktails, hun vierde, en de voorgangers is dat er deze keer meer gitaren gebruikt zijn, in plaats van louter synths. En daar wordt het niet minder van. Krijgt zo net een beetje meer ‘body’ van. Maar tegelijkertijd heeft het precies de juiste laid back zomersfeer die dit soort muziek nodig heeft. Je kunt het als aangename golfjes lekker over je voeten laten stromen, ondertussen achterover leunend met de ogen dicht en een beetje van de zon genieten. De melodietjes zijn ruimschoots ok, de hele sfeer is goed gepakt. ‘the band's most universally accessible yet’. Een mooie voor de aanstaande zomer van 2013. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
En alweer een ‘nieuwe Bob Dylan’. Maar het moet gezegd, deze man schrijft erg leuke liedjes en brengt ze ook erg goed. Jongeman uit Nottingham, Engeland die er een beetje uit ziet alsof ie ook in de Arctic Monkeys had kunnen zitten. Bugg is een beetje een Engelse Tallest Man on Earth maar heeft wat ons betreft een net iets mooiere stem en maakt net iets frissere liedjes. Mooiste van Bugg is, behalve zijn leeftijd en zijn liedjes, dat ie zowel een jonge Dylan oproept als beelden van het Engeland van bands als Oasis en Arctic Monkeys. ‘Bugg’s trick is to keep things simple. His influences are blindingly obvious, but he brings a modern, metropolitan, post-Alex Turner consciousness to the strumming and couplets’ aldus de BBC. Het maakt hem tot iemand die niet alleen de blik naar achteren heeft maar ook vol in het heden staat. Vier sterren in De Volkskrant.
Vorig jaar stond deze band uit Alkmaar in de kelderbar van Vera en dat beviel ons prima. Hier en daar een soort Nederlandse Kinks, dachten we toen. Op hun debuutplaat komt dat er niet helemaal uit. Zit wel wat sixties Kinks in maar ook wel jaren ’80 Fatal Flowers, in de mooiste nummers, Melanie en Dance. Daartussen zwalkt het net iets teveel heen een weer tussen diverse stijlen. Maar alles bij elkaar een ruime voldoende. €12,90 (ook leverbaar op vinyl)
Het is maar een 5 track mini cd’tje maar de Dum Dum Girls trekken de goeie lijn van Only In Dreams mooi voort op dit tussendoortje op Subpop. Hun mix van jaren ’60 girlgroup pop, seventies Blondie en Engelse shoegazy dreampop begint steeds geslaagder te worden. Mooi geproduceerd door het stel van The Raveonettes, waar deze meiden ook wel steeds meer op gaan lijken. Met een mooie cover ook van Schotse jaren ’80 almost-hit wonders Strawberry Switchblade. €10,90 (ook op vinyl leverbaar)
Het debuut van dit Engels bandje stond van a tot z vol met ‘hits’. Dat lukt zelden een tweede keer maar The Vaccines komen een redelijk eind met Come Of Age. Zoals de titel al doet vermoeden zijn ze ietsje ouder en ‘volwassen’ geworden en dat willen ze ons laten weten ook. Net een tikkeltje minder jeugdige enthousiasme, net ietsje minder nonchalant en frivool. De productie is wat meer ingetogen en missen een klein beetje het gooi – en smijtgehalte van What Did You Expect. De single Teenage Icon had niet misstaan op de vorige plaat. Gouden melodietje, precies de juiste hooks. Het is ook wel gelijk veruit het beste nummer van de plaat. De rest van de nummers zijn niet slecht maar het voelt wel alsof The Vaccines een klein beetje aan het zoeken zijn naar de juiste richting. De magie is nog niet helemaal weg, hij draait heerlijk weg, maar ze komen niet weg met nog zo’n plaat. 
Deze cd van The View is vooral ‘leuk’ en dat is natuurlijk eigenlijk niet genoeg. Zeker niet na hun destijds frisse, vrolijke, nonchalante debuut plaat. Maar ook deze jochies groeien op en de muziek ook. Wat blijft is de stem, en dan vooral het aanstekelijke accent en de ietwat hese stem van Kyle Falconer. Ook de liedjes zijn nog steeds leuk maar niet meer zo leuk als vroeger. Zelf hebben ze Cheeky For a Reason omschreven als “Fleetwood Mac's Rumours done by the Clash". Dat lijkt ons iets teveel eer maar neem van ons aan dat er een hele hoop platen uitkomen die een stuk minder leuk zijn dan deze. Binnen dit genre ontwikkelt The View zich een beetje tot de Madness onder hun gelijken. Stiekem wel een groeiplaatje. €16,90
Hier en daar als sensatie ontvangen, hier en daar ook met een ‘niet te harden’ na vier nummers uit de speler gehaald. AC maakt erg drukke muziek, daar moet je tegen kunnen. Op hun hitplaat van een paar jaar geleden, Merriweather Post Pavilion, werd de drukte nog ruimschoots goedgemaakt door goeie melodietjes, waardoor bijvoorbeeld de sprong naar Brian Wilson’s Beach Boys in hun meer complexe periode niet zo extreem groot was. Op Centipede Hz ligt dat allemaal net iets minder makkelijk. Nog wat meer volgestopt met geluidjes en tierelantijntjes, minder sterke composities, die regelmatig klinken als nodeloos ingewikkeld gemaakte puzzeltjes. Toch vier sterren in de VK want ‘een hypnotiserende, spetterende plaat’. €15,90 (ook op vinyl leverbaar)
Man die in zijn eentje zonder moeite de meeste zalen weten te boeien met zijn erg Dylan-esque stem en liedjes. Op deze nieuwe is die Dylan stem van de Zweed Kristian Matsson wat minder nadrukkelijk aanwezig en zijn de liedjes wat voller ingevuld. En wel door hemzelf. In vijf maanden tijd heeft ie thuis wat zitten knutselen en met een meersporen recorder wat extra instrumenten zitten inspelen. Vrijwel allemaal mooie liedjes, beetje mijmerend gezongen, met melancholieke ondertoon. Vooral mooi zijn de liedjes waarin een jankende countrygitaar op de achtergrond de sfeer kleurt. Misschien als geheel wat minder opvallend dan The Wild Hunt maar There’s No Leaving Now draait wat ons betreft wel lekkerder weg. €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
Na een paar enorm succesvolle cd’s samen met Julia nu weer een solo cd van Angus Stone. En die is lang niet slecht. Half singer songwriter, half Neil Young. Heel erg Laurel Canyon, het mekka van de singer songwriters eerste helft van de jaren ’70. Stone’s liedjes hebben soms een klein beetje de neiging naar saaiheid maar als er een Neil Young-achtige gitaar doorheen begint te scheuren zoals in bvb Bird on a Buffalo (luister en kijk 
‘Jammer dat de melodietjes op waren’ zei iemand op onze werkvloer. En dat is inderdaad de kritiek die je op deze Best Coast zou kunnen hebben. De meeste liedjes lijken wel behoorlijk op wat ze ons al eerder brachten. Maar leuke liedjes zijn het gelukkig nog steeds. Alles deze keer iets minder bombastisch geproduceerd dan op de vorige, iets directer en droger klinkt het nu allemaal. Waardoor we nog veel meer aan bijvoorbeeld Blondie moeten denken. €15,90 (ook op vinyl leverbaar)
Stephen Merritt, aka Magnetic Fields, zou waarschijnlijk maar wat graag in de jaren ’60 hebben geleefd en verbonden zijn geweest aan de legendarische songschrijf fabriek The Brill Building. Popliedjes schrijven, dat is namelijk zijn handel. En het liefst in alle stijlen, mogelijk ook nog al die stijlen op 1 plaat. Dat deed hij vooral op de prachtige 69 Songs 3cd. En ook op deze probeert ie dat weer. Het lijkt op alles wat je al kent, Andrew In Drag lijkt op Flowers in the Rain van The Move bijvoorbeeld, maar zo hoort dat ook bij dit soort liedjes, maar in de mix is het weer net alsof je naar iets nieuws zit te luisteren. I’d Go Anywhere had niet misstaan in de wereld van de jaren ’60 sunshine pop. (luister 
Een bijna fluisterend gezongen debuut van iemand die tot nu toe als kluizenaar door het leven schijnt te gaan. Dat zal dan nu wel afgelopen zijn want dit wordt in Engeland met open armen ontvangen. 
Band van ex-Okkervil River man Jonathan Meiburg met hun vierde plaat. Muziek die doorgaans tegen progrock aan schuurt maar wel de nadruk op rock blijft leggen. Met Animal Joy wilde Meiburg iets anders proberen, meer rock nog. “But that description doesn’t quite fit, if only because frontman Jonathan Meiburg’s canyon-spanning falsetto is entirely incapable of doing anything unambitious. Even when this band is doing its best to be simple and direct, their songs come out sounding like finely textured monuments. There’s something inspirational about that.” zegt 
Eén van de meest gehypte artiesten van dit moment, die volgens sommigen de sensatie van 2012 moet worden. Dat horen wij niet helemaal, het is wel heel erg soft op zijn mid jaren ‘70’s allemaal, maar dat hier een potentieel groot publiek voor is is duidelijk. Soft soul met een beetje jazzy soundje. Maar er lopen ook wel lijntjes van Kiwanuka naar bijvoorbeeld Van Morrison op zijn jazziest en naar Nick Drake. Erg laid back allemaal muzikaal, wat niet gezegd kan worden van de teksten van Kiwanuka. Voor wie dat belangrijk vindt, die gaan wel ergens over. 2cd/ €19,90
Nieuwe Centro-Matic, Will Johnson zijn band naast South San Gabriel, staat voorlopig nog niet als nederlandse release gepland dus dan maar eerst de Amerikaanse import. Klinkt weer bekend in de oren. Mooie mix van ingetogen Americana/country rock stijl luisterliedjes met knisperende gitaren en iets bottere, uit de bocht vliegende stevige country rock met Neil Young-achtige sfeer. De Centro-Matic platen hebben meestal een lekker rommelige sfeer maar de nummers zijn snel mee te neurien en dat is ook deze keer het geval. Zeker raakvlakken met Wilco bijvoorbeeld. ‘Candidate Waltz is the best of both worlds. It’s a simple record—light on atmospherics, heavy on hooks and riffs that grab with white knuckles’ ‘volgens 
De Schots / New Yorkse Alexi Murdoch dreigt een kleine cultsensatie te worden. Niet in de minste plaats vanwege het verkoopsucces van zijn debuut 'Time Without Consequence', maar ook door de negen songs die hij aan de soundtrack leverde voor de film 'Away We Go' van Sam Mendes. Murdoch is een begenadigd tokkelaar en typische zanger. Met vergelijkingen met Nick Drake moet je doorgaans uitkijken, maar niet bij Alexi Murdoch. Die is karakteristiek en uniek genoeg om iedere Drake-vergelijking te kunnen weerstaan. 'Towards The Sun' is opgenomen met hulp van de Jon Natchez en Kelly Pratt van Beirut en Kyle Resnick van The National. ...timeless acoustic music €16,90 (ook op vinyl leverbaar)
In de sector ‘nieuwe soulmuziek die klinkt als vroeger’ ís dit er weer eentje. Totale back to Memphis sound op deze nieuwe van The Bo-Keys. De plaat klinkt alsof de niet zo lang geleden overleden Willie Mitchell, van oa vele Al Green platen, zelf achter de knoppen zit. The B0-Keys hebben een aardig stel grootheden van vroeger weten te strikken voor een bijdrage, Charlie Musselwhite, Otis Clay, William Bell, Percy Wiggins bijvoorbeeld. De instrumentale nummers, met lekker orgel, klinken alsof je naar Booker T & the Mg’s zit te luisteren. Dit soort platen kun je zowel heel erg lekker old school als enorm overbodig vinden. Wij draaien m met veel plezier in elk geval. Want ons motto is een goeie plaat is een goeie plaat. €14,90 (ook op vinyl leverbaar)